Ye'l Sporting, yeah, yeah, yeah

Jesús Castañón Rodríguez

Versión en inglés I Versión en español

La hestoria de la música pop ta enllena de momentos de fútbol. Na so alcordanza colectiva remanecen les imáxenes de The Beatles llevando bufandes del Liverpool pa la película Help; l'allorie de Turín cuando Mike Jagger salió al escenariu embutíu na camiseta de Paolo Rossi, depués de conquistar Italia la Copa'l Mundu de 1982; la semeya del Real Madrid ye-yé qu'inventó'l periodista Félix Lázaro al mangar espumillón perriba la cabeza de Betancort, De Felipe, Pirri, Velázquez, Grosso, y Sanchís...

Un Sir n'El Molinón
Apocayá, Sir Paul McCartney saltó a la cancha d'El Molinón pa facer del decanu de los estadios del fútbol profesional n'España un templu pop, un ámbitu nel que la música ye un xuegu y el xuegu deportivu constitúi un arte.

Llegó nel intre xustu nel que l'afición del Sporting tornó a la catedral del fútbol asturiano un estilu románticu d'afirmación y exaltación de progresu: momentos de pálpitu, ambientes cargaos de lletricidá, atmósferes d'agua con sudor y llárimes, explosiones de glayíos, expresividá del silenciu...

De Yesterday a C'mon people
Si hubiere que poner música a esta temporada, el trunfu de l'afición tendría un ritmu de cuatro por cuatro pa rescamplar la melodía de los goles nel atapecer y l'iconu de Paul McCartney posando con una camiseta del club y dirixéndose al públicu d'El Molinón con un ablucante ¡Puxa Sporting! tres interpretar She's a woman.

Esta victoria organizóse en cuatro estaciones. D'agostu a payares, ente'l Trofeu Villa de Xixón y la primer vegada que s'algamaron puestos d'ascensu, primó la señaldá de Yesterday coles sos tribulaciones y preocupaciones pa creyer nel pasáu. Ente avientu y febreru vivióse al compás de Hope of deliverance, una esperanza de lliberación pa baltiar la llarga escuridá de los tiempos en Segunda división. De marzu a abril, cuando los resultaos nun acababen de cuayar, arreciaben les notes de Get back y el so estribillu pa volver al llugar al que pertenecisti un día. Y dende mayu foi un clamíu sincopáu de C'mon people pa facer un equipu y llevantalu hasta'l cielu, pa la llucha por tener futuru y sentir toos al empar el deseyu por aquello que va a ser.

Naide nun puede arrampuñá-y a la afición la maxa de lo vivío, sufrío y disfrutao nesta temporada pa la eternidá colos sos regates de sentimientos dramáticos, amor colectivu y gratitú a la vida. Un álbum de curioses imáxenes pal so particular paraísu natural: cantares a ritmu de bombu, chaquetes ellaboraes con bufandes, ilusiones arrebuyaes en petos roxiblancos, deseyos al vientu en globos, bollos preñaos y sidra pa ruxir nel clamíu de la mareona, desembarcos en secu en Soria y Éibar...

El soníu de les emociones
El Sporting siempre foi una banda sonora de Xixón pa caltener la felicidá mentantu ximielguen y llevanten los brazos al cielu. Un soníu que sólo foi superáu poles vibraciones d'El Molinón al compás de Tina Turner, Dire Straits, The Rolling Stones y Paul McCartney.

Nes pantalles xigantes de la hestoria roxiblanca tendrá de haber un requexu pa que la semeya en blancu y negru de George Harrison, John Lennon, Ringo Starr y Paul McCartney corriendo per un caleyón de Liverpool dé pasu a la silueta en colloráu y blancu de Pablo Álvarez, Miguel, Bilic o Rubén, camín del gol, coreaos pol amor d'una afición preparao pal rock & gol. Pa un ritmu singular: Ye'l Sporting, yeah, yeah, yeah.

Índice general de colaboraciones en Puxa Sporting!

www.jesuscastanon.com